Poniesione przez poszkodowanego obrażenia ciała lub ogólny rozstrój zdrowia, jakiego doświadczył w wypadku wiążą się niewątpliwie z dodatkowymi kosztami, takimi jak koszty leczenia, rehabilitacji, wynagrodzenia dla osoby sprawującej opiekę nad poszkodowanym, koszty specjalnego odżywiania, czy dojazdu do placówek medycznych.
Nie ulega wątpliwości, iż uszczerbek na zdrowiu powoduje zwiększenie się potrzeb majątkowych po stronie poszkodowanego. Orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że nie ma potrzeby wykazywania, iż poszkodowany zaspokaja te potrzeby, o ile ich powstanie jest uzasadnione stopniem poniesionego przez niego uszczerbku na zdrowiu oraz cenami usług, jakie są mu świadczone w związku z jego stanem zdrowia. Poszkodowany nie ma również obowiązku poświadczania, kto faktycznie sprawuje nad nim opiekę. Nawet jeśli sprawują ją domownicy, zobowiązany podmiot nie jest zwolniony z obowiązku pokrywania jej kosztów. Takie orzecznictwo nie jest jednak korzystne dla ubezpieczycieli. Często wykorzystują oni niewiedzę ubezpieczonych o tym, iż nie mają oni obowiązku poświadczania o kosztach leczenia i wymagają tego od nich. Jeśli ubezpieczony nie ma pokwitowań na wydatki, dla ubezpieczycieli stanowi to podstawę kwestionowania obowiązku świadczenia na rzecz poszkodowanego. Ponadto, poszkodowani często nie wiedzą, że mogą zgłosić koszty opieki nawet jeśli sprawują ją członkowie rodziny lub domownicy poszkodowanego w wypadku.