Terminy przedawnienia roszczeń związanych ze szkodą wyrządzoną czynem niedozwolonym były określone w artykułach 442 kodeksu cywilnego. Terminy te były zróżnicowane.
Paragraf 1 artykułu 442 kodeksu cywilnego mówił o przedawnieniu trzyletnim, liczonym od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o zdarzeniu i osobie zobowiązanej do jej naprawienia. Okres możliwości wystąpienia szkody i ustalenia osoby nie powinien być dłuższy niż dziesięć lat od dnia zdarzenia, wyniku którego powstała szkoda. Termin przedawnienia roszczeń z czynu niedozwolonego o charakterze przestępstwa ściganego w postępowaniu karnym za popełnienie występku lub zbrodni wynosił dziesięć lat i liczony był od dnia ich popełnienia, bez względu na datę ujawnienia się szkody czy sprawcy czynu karalnego. Należy podkreślić, że nadal aktualne pozostają ważne dla poszkodowanego unormowania ogólne w zakresie przerwania biegu przedawnienia przez każdą czynność podjętą w celu dochodzenia roszczenia lub przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której ta czynność miałaby być podjęta. Nadal obowiązuje szczególne unormowanie mówiące o przerwaniu biegu przedawnienia przez sam fakt zgłoszenia roszczenia ubezpieczycielowi. Termin biegnie od nowa od daty otrzymania oświadczenia od ubezpieczyciela zawiadamiającego o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia. W sytuacji, gdy nie jest możliwe ustalenie osoby zobowiązanej do naprawienia szkody, ubezpieczony powinien dochodzić roszczeń od Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.