W ocenach międzynarodowych pozycja oraz standing finansowy danego rynku ubezpieczeniowego określane są przede wszystkim z punktu widzenia wielkości i struktury środków, którymi zarządzają zakłady ubezpieczeń. W poniższej ocenie poddane zostaną analizie tylko wielkość i struktura aktywów, kapitałów własnych i podstawowych oraz rentowność działalności zakładów ubezpieczeń działających na polskim rynku.
W ciągu badanego okresu (1991- 2000) sumy bilansowe ogółem zakładów ubezpieczeń, charakteryzowały się stałym dynamicznym wzrostem ich wartości. Znacznie wyższe tempo wzrostu sumy bilansowej sektora ubezpieczeń w porównaniu ze wzrostem wartości sumy bilansowej sektora bankowego wpłynęło na poprawę relacji między tymi sektorami. Jednak w dalszym ciągu relacje te nie są korzystne dla sektora ubezpieczeniowego. Również miernik ekonomiczny charakteryzujący rolę obu sektorów w gospodarce narodowej, liczony stosunkiem sumy bilansowej do PKB, jest niekorzystny dla sektora ubezpieczeniowego. Jeszcze większe dysproporcje zachodzą pomiędzy sumami bilansowymi zakładów ubezpieczeń krajów rozwiniętych a Polską. Można przyjąć, że tempo wzrostu kapitałów zakładów ubezpieczeń jest szybsze od tempa wzrostu sumy bilansowej i odpowiada ogólnemu wzrostowi portfela ubezpieczeń. Zwiększa to możliwości pojemnościowe rynku i wzmacnia jego bezpieczeństwo. Poprawiają się również relacje pomiędzy wielkością kapitałów własnych w stosunku do kapitałów podstawowych.