Koncentracja jest kluczowym elementem struktury rynku ubezpieczeń oraz istotnym wskaźnikiem realizacji procesów zachodzących na tym rynku, zwłaszcza w zakresie konkurencji. Polski rynek ubezpieczeń, podobnie jak rynki innych krajów Europy Środkowowschodniej, charakteryzuje wysoki stopień koncentracji, zwłaszcza zakładu dominującego.
Pomimo wyraźnych tendencji de regulacyjnych, demonopolizacji oraz udziału w rynku firm zagranicznych, które niewątpliwie mają wpływ na jego kształtowanie, znaczenie udziału dawnych monopolistów jest nadal duże. Po transformacji ustrojowej i gospodarczej, PZU oraz WARTA S.A. mają w dalszym ciągu bardzo wysoki udział w rynku. Stwarza to poważne komplikacje, jeśli chodzi o tworzenie warunków konkurencji. Nowo powstałe zakłady ubezpieczeń muszą konkurować z firmami dominującymi na rynku, wykorzystujących efekt skali oraz strukturę ufności z przeważającym udziałem skarbu państwa. W tym zakresie, polski rynek ubezpieczeniowy ma poważne opóźnienia w stosunku do zmian dokonanych na rynku bankowym, na którym od razu działało dziesięć konkurencyjnych banków o podobnej sile. Pomimo znacznego wzrostu liczby zakładów ubezpieczeń w ostatnim dziesięcioleciu i systematycznego zmniejszania się udziału największych zakładów, proces dekoncentracji rynku ubezpieczeń w Polsce zachodzi bardzo powoli i jest zakłócany między innymi przez utrudnienia takie jak upadłość zakładów ubezpieczeń.