Ubezpieczenia na życie wyodrębnione jako pierwsza grupa ubezpieczeń działu pierwszego obejmują ubezpieczenia na życie, które są ubezpieczeniami z funduszem inwestycyjnym. Nazywa się je najczęściej ubezpieczeniami klasycznymi. Są to ubezpieczenia, oparte na gwarantowanej sumie świadczenia ubezpieczeniowego i klasycznych metodach kalkulacji stawki składki i obliczania rezerw matematycznych. Należą do nich ubezpieczenia na wypadek śmierci, ubezpieczenia na dożycie, a także ubezpieczenia mieszane- na wypadek śmierci i na dożycie. Przez klasyczne metody kalkulacji stawek i obliczania rezerw matematycznych rozumie się ustalanie przez zakład ubezpieczeniowy sumy ubezpieczenia na podstawie określonej z góry stopy oprocentowania i przyjęcie na siebie odpowiedzialności za zrealizowanie podjętego zobowiązania co do wysokości sumy ubezpieczenia, a wiec do wysokości narastającego kapitału. Wśród tych ubezpieczeń wyróżnia się ubezpieczenie czasowe.
Jest to drugie obok ubezpieczenia na dożycie ubezpieczenie, którego ryzyko może się nie zrealizować. Dzieje się tak wówczas, gdy osoba przeżyje określony wiek, ponieważ świadczenie wypłacane jest jedynie w razie śmierci. Ubezpieczenie to nie ma z reguły określonej wartości wykupu, ponieważ rezerwa matematyczna jest tu z reguły bardzo niewielka. Ze względu na krótki okres trwania, ubezpieczenie to nie jest także związane z udziałem w zysku. Po okresie ubezpieczenia umowa rozwiązuje się, a ubezpieczonemu nie przysługuje żaden ekwiwalent.